سقوط آزاد

1-گاهی آدم باید بلند شود، سر حوصله آماده شود و خودش را به نوشیدن یک فنجان لاته تلخ با عطر مست کننده ی گل نرگس دعوت کند و بی هیچ عذر و بهانه ای دعوت خودش را بپذیرد. برای لحظاتی هم که شده خودش را از این هیاهوی فکر و خیال جدا کند و در کنجی دنج و آرام پناهش دهد و ساعت ها غرق در برگ برگ کتابی ناب شود و در آخر هم خودش را به قدم زدن در خیابان ولیعصر دعوت کند و مست از صدای نامجو زیر لب تکرار کند " هوا آرام، شب خاموش، راه آسمان ها باز..... خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز" سقوط آزاد...